علایم مزاجهای چهارگانه و انتخاب غذا.حجامت.زالو درمانی.

اموزشی و بهداشتی و سلامتی

 

دلالت برج ها بر خوها و روشها

1.      حمل- خندان و سخن گوی و ملک طبع و بزرگ منش و خشم آلود ومردانه و جماع دوست و سفر دوست.

2.     ثور -دوراندیش، کاهل، دروغ زن، مکرگر، جماع دوست،احمق

3.    جوزا- کریم، پاکیزه، خداوند لهو، دوستدار حکمت و علم هایآسمانی، با سخاوت، حافظ، باسیاست

4.    سرطان-کاهل ،گنگ(کند)، متلون،گردان

5.    اسد- ملک طبع، با هیبت، خشم آلود، سخت دل، لجوج،جافی،مکرگر، دلیر، معجب بر خویشتن، فرامشت کار، بسیار خطا، پراندوه

6.     سنبله- سخی، نیکخو،راستگوی، نیکو گوی، بسیاردان،حکیم، بسیاراندیشه، سبکی، سبکباری، بازی و پای کوفتن، رود زدن،حافظ

7.    میزان- خداوند اندیشه و ادب، سخی، کاهل، بددل،داد ده، برطبع عامیان، شعر گوی، سرود گوی، حافظ

8.    عقرب- بدخوی، بااندوه، با سخاوت، دلیر، بافریب، ترشروی، خشم آلود، کشنده، حافظ،بی شرم، نادان، کاهل، معجب بر خویشتن

9.    قوس -ملک طبع، رازدار، بخشنده، پراکننده خواسته، مکار،متعصب، آشنازن(به آب)، پاکیزه خورش و پوشش، مردانه، معجب بر خویشتن، مهندس، گردندهبه جهان، فرامشت کار، بسیاراندیشه به کار آن جهان، مولع بر اسبان، بسیارخطا

10.   جدی- متکبر، دروغ زن، خشم آلود، تیز، زودگردان، باندیشهبسیار بد و اندیشه اواندر بدی، بسیار اندوه، اندر احتیال مردانه، جماع دوست، خوبمعیشت، فرامشت کار، پرخاشجوی، سخت گیر، دوست دارنده حکمت، مرائی، خداوند لهو، بسیارخطا

11.  دلو- نیک خو، سبک، پر تجمل، مروت حریص، پاکیزه خورش، بسیارسخن، سخت به وقت جنبش، دلیر به وقت آسودن، کاهل و آرامیده در کار، بسیار اندیشه درکارها، گرد کننده طعام و بخیل بر او، پرخواسته، بددل، کفن باز کننده مردگان

12. حوت- نیکخو، سخی، پاکیزه، خداوند آرزوها، بریک حال ناپایدار، بسیار خطا، نادان، میانه اندرکار وفا، مردانه، با حیلت وفریب، فرامشتکار

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٥:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

 

دلالت برج ها بر صورت ها و چهره ها

1.       حمل-میانه قد، لاغرگونه، نگرستن اوبلند، سرمه چشم یا گربه چشم یا میش چشم، بزرگ بینی و گوش، زشت دهان، جعدموی، سرخ فام موی

2.      ثور-تمام قد، درازبالا، بزرگ پیشانی، خردابرو سیاه چشم سپیدیش نیکو وخرد، نگرستن اوفرود، درازگردن، پهن بینی، سرش برآمده، فراخ دهان، سطبرلب و گردن، سیاه موی و کشیده، بزرگ شکم

3.     جوزا-میانه قد، نیکوبدیدار، خوب وراست گردن، خوب ریش، خوب روی، تیزنگر، میان دوکتفش پهن، ساقش درازتر ازساعد

4.     سرطان-معتدل قد، سطبراندام، به درازی نزدیکتر، به گندمگونی گراینده تر، باریک موی، کژبینی، ناهمواردندان، فرونگر، نیمه زیرینش بزرگتر، ساقش درازتر از ساعد

5.     اسد-تمام بالا ودراز، فراخ بر، پهن روی، سطبرانگشت، بارک دوران، بلند بینی، فراخ دهان، دندانش از یک دور، نیمه زیرینش بزرگتر، خوب روی، گربه چشم، میگون موی، شکم آور

6.      سنبله-میانه به فربهی، به درازی نزدیک تر، کشیده موی، خوب روی، با خال ها بر بر و شکم، با نشانی برگردن

7.     میزان-معتدل اندام، نیکو روی، تن سپید وبگندم گونی گراینده وزردی، سرمه چشم، خوب بینی، علامت هابرگردن وپای

8.     عقرب-سربرآمده، نیکو روی، خردچشم و اندر او زردی، گرد روی، تنگ پیشانی، درشت موی، باریک ران، بزرگ پایشنه، پهن بر، فراخ میان دوکتف، درازدست و پای، پخش بینی ، شکم آور، بر پشت نشان

9.     قوس-سبک تن، خوب وتمام به درازا، نیکوروی، تنش خوبتر از پیش، خوب چشم، کشیده ریش نه بسیار موی، سطبر بینی، لونش سوی سرخی، شکمش و دوساقش بزرگ، دوران دراز، بر بازو و پای نشان ها

10.    جدی-راست قد، لاغر تن، اندر صورت او مانندگی ازصورت بز، چشمش گربه، گوش ها کژ، دراز ریش، فراخ چشم، موی برش اندک، باریک ران و ساق، سبکرو، نمکین

11.   دلو-میانه بالا، به درازی نزدیک تر، خردپیشانی، سرمه چشم، سیاهی بیش از سپیدی، سطبر لب، زبرنگر، آکنده تن، دوساقش نه هموار ولکن یکی درازتر، نیکوروی، پهن بر

12.  حوت-خوب تن، نرم اندام، نرم پوست، خوب روی، میانه قد، پهن بر، میان دو کتف تنگ، خردسر، تنگ پیشانی، فرونگر، سیاه چشم، نمکین

نقل از: نجوم و برجها ابوریحان بیرونی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٥:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

دلالت برج ها بر گوهرها و کالاها

حمل-مس و آهن و سرب و خودها و افسرها وتاج ها وکمرها

ثور-جامه پشم وموی و طوق ها و قلاده ها. و میوه شیرین و روغن و تخم کتان و کاجیره

جوزا-دست فرنجن ها و دستبندها و درم و دینار و عطر و طنبور و بربط و آلات نای زدن

سرطان-گرنج و نیشکر و آنچ بدین ماند

اسد-زره ها و جوشن ها و جامه های مرتفع و آنچه به آتش کنند. و زر و سیم و یاقوت و زبرجد

سنبله-سیماب و حبوب وتره ها و تخم های مستعمل

میزان-ابریشم و بربط و طنبور و چنگ و چغانه و آنچه بدین ماند

عقرب-جوهرهای آبی چون مرجان. وداروها و نشادر و جام های آب و آنچ به آتش کنند

قوس-ارزیر و زر و هر چیز که مرکب است چونرمح و سلیح

جدی-گچ و خشت پخته وآهک وسفال و آنچ بدین ماند

دلو-آلت های آب آوردن وکان ها برآوردن و جایها کندن و درختان نشاندن

حوت-آنچه از جنس آب است چون مرواریدو صدف و مرجان و نعلین ها

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٥:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

رابطه طبع و مزاج انسان ها

همانطور که در مطالب قبلی توضیح داده شد، کلیه افراد بشر از لحاظ طبع در چهار دسته طبقه بندی میشوند: آبی،خاکی،آتشی،بادی - برای تعیین طبع خود میتوان با استفاده از حروف ابجد همانطور که در مطالب قبلی توضیح داده شد؛ برج خود را محاسبه کرد و سپس طبع مربوط به آن برج را مشاهده نمود.یا اینکه با مشاهده خصوصیات فیزیکی به طبع خود پی برد.

 

رابطه میان طبع و مزاج فرد و خصوصیات فیزیکی مربوطه به قرار ذیل است(جدول  از کتاب ۱۵ روز تا سلامتی دکتر خدادادی):

عناصر اربعه

طبع

اخلاط اربعه

مزه دهان

رنگ زبان

آتش

گرم و خشک

صفرا

تلخ

زرد

هوا-باد

گرم وتر

خون

شیرین

قرمز

آب

سرد وتر

بلغم

ترش

سفید

خاک

سرد وخشک

سودا

شور

سیاه

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

دلالت ستارگان  بر علت ها و بیماری ها

زحل-بیماری و بلا و مسکنت و مرگ و علت ها اندر جایهای پوشیده و نقرس اندر دست و پا

مشتری--

مریخ-بیماری های مزمن و تب و هلاک شدن آبستن بر زادن و هلاک شدن بچه به افتادن و بریدن زهدان

آفتاب-گرمی

زهره--

عطارد--

قمر-بیماری بسیار و مختلف

 

نقل از: نجوم و برجها ابوریحان بیرونی

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

ستاره-سال های عمر-نسب ها و سبب ها-چهره و صورت

زحل-پیری-پدران و نیاکان و برادران مهتر و بندگان-زشت دیدار و دراز خشکانج؟ و ترشروی و بزرگ سر و پیوسته ابرو و خرد چشم و فراخ دهان وسطبر لب و زیر نگر و بسیار موی و سیاه موی و لونش به سیاهی گراید و کوتاه گردن وسطبر کف . کوتاه انگشت. پیچیده ساق. بزرگ پایشنه . فراخ گام.

مشتری-کهولت-فرزندان و فرزند فرزندان-خوب تن . گرد روی. سطبر بینی. بیرون خزیده رخ. بزرگ چشم واندر آن میگونگی . سبک روح پهنا ریش. جعد موی گرایش به سرخی.

مریخ-جوانی-برادران میانه-دراز بالا. بزرگ سر. خرد چشمو گوش و پیشانی.تیز نگر.گربه چشم.خوب بینی.لب کم گوشت. موی کشیده اندکی گرایش به سرخی.دراز انگشت.فراخ گام.

آفتاب-میانه عمر-پدران وبرادران میانه ومولایان-بزرگ سر. گوشتاور. سپید که به زردی زند.کشیده موی. اندر سپیدی چشمش زردی. آوازش گرفته. شکمش فراخ . با غبغبه.

زهره-برنائی و رسیدن-زنان و مادران و خواهران خرد و مادر فرزندان و فرزند خنثی-خوب چهره. گرد روی. سرخ و سپید. گوشتناک.بسیار غبغبه. سطبر رخ. خوب چشم.سیاهیشان بیشتر از سپیدی. خرد دندان. نمکین. گردن نه سخت دراز. میانه بالا. کوتاه انگشت. سطبر دوساق.

عطارد-کودکی-برادران کهین-خوب قامت. گندم گون. به سبزی همی زند. نمکین.تنگ پیشانی.سطبر گوش.خوب بینی. پیوسته ابرو. فراخ دهان. خرد دندان. سبک ریش.باریک موی و کشیده. خوب نگرش. دراز پایشنه.

قمر-طفلی و آخر پیری-مادران و خالگان  و خواهران بزرگ-خوب و سپید. لونش صافی و روشن. تندرست. گرد روی. تمام ریش. پیوسته ابرو. دندان ها جدا گانه. اندر سرش کژی. راست گیسو. خوب موی.

نقل از: نجوم و برجها ابوریحان بیرونی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

شکل و...ستارگان

 

ستاره-شکل-جنس-بو وطعم-رنگ-گدازنده وگوهر-دلالت مطلق

زحل-کوتاه و خشک و سخت وسنگین-کوه های خشک-ناخوشی وسکوکی وگندگی وترشی مکروه-سیاه و سربی و سیاه متمایل به زردی-سرب-سرد ترین و سخت ترین و گنده ترین و پلیدترین چیزها

مشتری-معتدل و ستبر وقوام و ساده-زمینهای نرم-شیرینی وترشی وخوشی-گردناک و سپیدآمیخته به زردی و تابندگی-ارزیر وقلع و روی و برنج و الماس -میانه ترین و معتدل ترین و خوبترین و خوشترین

مریخ-دراز وخشک و درشت-زمینهای ویران و سنگریزه-تلخی-سرخی تاریک-آهن ومس-گرم ترین و درشت ترین وتیزترین وسرخترین

آفتاب-گرد و متخلخل و تهی و گداخته-کوههای با معدن-تیزی-روشنایی وزردی و سرخ فامی-یاقوت و بیجاده و سنگهای قیمتی-نبیلترین و نیک ترین و شریفترین و مشهورترین وکریمترین

زهره-چهار گوش و رنگین ونرم-زمین های تر-چربی وخوشمزگی-سپیدی پاک و گندم گونی وسبزی-مروارید و زبرجد وجزع -پاکیزه ترین وبانعمت ترین و بامزه ترین وخوشترین ونرم ترین و شیرین ترین

عطارد-مرکب -ریگ ها-دوطعم مرکب-آمیخته ومرکب-فیروزه و برنج و مرجان وبسد-میانه و مرکب و مشترک

قمر-سطبر وتر و کثیف وسبک-انواع دشت وزمین-شوری و ترشی اندک وبیمزگی-کبود و سپیدی ناخالص و روشنایی کم-مروارید وبلور و انگشترها-سپیدترین وکثیف ترین وسبک ترین وتر ترین

 نقل از: نجوم و برجها ابوریحان بیرونی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

طبع و... ستارگان:

 

ستاره-طبع-سعدونحس-نروماده-روزوشب-روزهفته-اقلیم-حالها

زحل-سردوخشک-نحس بزرگ-نر-روز-شنبه-اول-خواب

مشتری-گرم وتر-سعد بزرگ-نر-روز-پنجشنبه-دوم-پوشش

مریخ-نحس خرد-نحس خرد-نر-شب -سه شنبه-سوم-کردار

آفتاب-گرم وخشک-نزدیک نحس، ازدور سعد -نر-روز-یکشنبه-چهارم-خوردن

زهره-سرد وتر-سعدخرد-ماده-شب-جمعه-پنجم-جماع

عطارد-سردوخشک-ذاتاً سعد -نر-شب وروز-چهارشنبه-ششم-سخن

قمر-سرد وتر-وابسته -ماده-شب-دوشنبه-هفتم-آب خوردن

 

نقل از: نجوم و برجها ابوریحان بیرونی

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

اکنون به حال های ستارگان شویم آنچه که در ذات ایشان است بی آنکه چیز دیگر با ایشان بیامیزد. زیرا که ستارگان مر برج ها را همچنانند چون روان ها مر کالبدها را ( اشاره استاد به پیوستگی نفس با بدن است که از آن وحدت شخصیه حاصل می شود. مسلم است که حکم یکی از دو متحد به دیگری نیز سرایت می کند.بدین جهت از عوارض نفسانی مانند فزع و بیم وخشم و شرم و... در بدن به تبع نفس حالت ها وجود می گیرد. و همچنین از عوارض جسمانی چون حرارت وبرودت و غلبه اخلاط و... درنفس به متابعت بدن احوالی حادث می شود. لذا منجمان ستارگان را به روان ها و بروج را به کالبدها مانند کرده وگفته اند که کوکب و برج مانند روح و تن هر کدام در ذات خویش حالتی دارند.)

طبع های ستارگان چگونه اند؟

زحل: سرد و خشک به افراط. نحس بزرگ.

مشتری: گرم و تر به اعتدال. سعد بزرگ. مشتری برابر زحل است بر گشادن بندهای او و گره او از منحست.

مریخ: گرم و خشک به افراط. نحس کوچک.

آفتاب: گرم وخشک به به غایت. . گرمی بیشتر. هم سعد و هم نحس.

زهره: سرد و تر به اعتدال. تری بیشتر.سعد کوچک. زهره برابر مریخ است بر گشادن بندهای او و گره او از منحست.

عطارد: سرد و خشک به به غایت. خشکی بیشتر.با سعد، سعد است و با نحس، نحس.

قمر:سرد نه به غایت و تر.گاه تری غالب است و گاه نه. چرا که حال قمر در یک ماه متغیر است. در هفته اول ماه بر طبع بهار است گرم وتر. در هفته دوم برطبع تابستان گرم و خشک. در هفته سوم بر طبع پائیز سردو خشک و در هفته چارم بر طبع زمستان سرد وتر. . قمر به ذات خویش سعد است اما نهادش متغیر است.

سعد: بدان که فعل سعود داد است و صلاح و سلامت و پاکیزگی و نیک خوئی وشادی و راحت و خوبی و فضل ها. اگر قوی باشند با یکدیگر دوستی دارند و اگر ضعیف باشند یکدیگر را یاری دهند.

نحس: فعل نحوس زیان است و ستم و فساد و پلیدی و حریصی و درشتی و اندوه و کافر نعمتی و بی شرمی و زشتی و گمان و همه بدیها. اگر قوی باشند با یکدیگر همی چخند(درگیر باشند) و اگر ضعیف باشند یکدیگر را یله(رها) کنندو در به بددلی مشغول شوند.

از دید هندوان، زحل و مریخ و آفتاب و راس نحس اند همیشه و مشتری و زهره سعدند همیشه. عطارد با سعد، سعد است و با نحس، نحس. وقمرچون نور او همی افزاید سعد است و چون همی کاهد نحس.

نر و ماده ازایشان کدام است؟

سه کوکب علوی( زحل، مشتری، مریخ) و آفتاب نر هستند. زهره و قمر ماده اند. و عطارد نر با نران و ماده با مادگان.

روزی وشبی ازایشان کدام است؟

 زحل، مشتری و آفتاب روزی  هستند. و قوت ایشان در روز است.

مریخ، زهره و قمر شبی اند. و عطارد. هم روزی است و هم شبی.

هر کوکبی مانند خویش را یاری دهد واز او یاری خواهد، روزی از روزی و شبی از شبی.

شمس خداوند نوبت روز است و قمر خداوند نوبت شب

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۸
comment نظرات ()

 

۴ عنصر کلاسیک
بسیاری از فلاسفه قدیم به شکلی از چهارعنصر اصلی تشکیل دهنده جهان برای توضیح الگوهای موجود در طبیعت اعتقاد داشته اند. شکل یونانی این اعتقاد که به دوران پیش از سقراط بازمیگردد در طول قرون وسطی و رنسانس نیز به حیات ادامه داد و تاثیر خود را بر اندیشه و فرهنگ اروپایی برجای گذاشت. البته این اعتقاد به چهار عنصر بسیار پیش از این در ایران، هند، چین و خاور دور نیز حضور داشته اند و به راحتی میتوان حضور آن را در عقاید زرتشتی، بودایی، هندو و تقریبا تمامی ادیان سری (Esoteric) نشان داد. در یونان باستان، چهار عنصر اصلی، آتش، خاک، هوا و آب بودند که این الگو تقریبا در همه جا تکرار شده است. افلاطون از این عناصر را دارای ریشههای پیشا-سقراطی میداند. نمودار روبرو نشان دهنده خصوصیت هر یک از این چهار عنصر است:

آتش، گرم و خشک است
خاک سرد و خشک است
هوا گرم و تر است
آب سرد و تر است

به گفته گالن (Galen) این عناصر توسط هیپوکراتوس (پدر پزشکی مدرن) برای توضیح بدن انسان به عنوان چهار نوع مزاج گوناگون به کار رفته است: صفرای زرد (آتش)، صفرای سیاه (خاک)، خون (هوا) و بلغم (آب). بعضی کیهان شناسان عنصر پنجم (اثیر یا اتر) را نیز به چهار عنصر فوق الذکر اضافه کرده اند. از جمله ارسطو که با اعتقاد به اینکه آب، باد، هوا و خاک عناصر زمینی و فساد پذیر هستند، ستارگان را از اثیر / اتر میدانسته. اثر (Aether) در یونانی از ریشه Eternity (ازلی و ابدی) گرفته شده است. لازم به ذکر است که بعضی متخصصین امور خفیه (Occultist) امروزی، این چهار عنصر ابتدایی را نمادی قدیمی از چهار حالت ماده دانسته اند. خاک برای جامد، آب برای مایع، هوا برای گاز و آتش برای پلاسما. محققان درباره مشابهت این چهار عنصر بنیادین در بسیاری از فرهنگها تذکر داده اند که این چهار عنصر پایه حیات برای انسانها بوده اند. خاک، غذای ما را تامین میکرده، آب و هوا لازمه ادامه حیات ما بوده اند و خورشید و آتش، گرما بخش زندگی بوده اند پس طبیعی است که بسیاری از گرایش های دینی، مفاهیمی خاص برای این چهار عنصر ابداع کنند یا حتی فلاسفه این چهار عنصر را عناصر اولیه جهان بدانند. نکته: ارزشمند است بدانیم که در هندوئیسم و در سنتهای ژاپنی، عنصر پنجم فضا (Space) و تهی (Void) است.

خاک
خاک یا زمین یکی از عناصر اربعه جهان باستان در فرهنگ یونانی و بسیاری از فرهنگ دیگر باستانی است. خاک سرد و خشک است و بر اساس نظر افلاطون با معکب مرتبط است. در سنت ویکا (ویکان؛ نوعی رجعت مدرن به ادیان چند خدایی جهان پیش از مسیحیت) خاک با جهت شمال، فصل زمستان و رنگ سبز مرتبط است. خاک معمولا با مربع سبز، طبل، پوست حیوانات، سکه، طلسم پنج گوش، شیر، ضربان قلب، جواهرات، استخوان و چوب بلند نمایش داده می شود. خاک نمایش دهنده قدرت، وفور، پایداری و زنانگی است. در مناسک خاک از طریق دفن کردن اجسام در آن، گیاهها یا ساخت اشکال با چوب یا سنگ حضور پیدا میکند.

تجلی عنصر خاک معمولا به شکل گیاهان و درختان، کوهها، جنگل، غار و باغ است. در میان حیوانات نیز گوزن، گاو نر، خوک ماده، خرس و مار و تمامی حیوانات زندگی کننده زیر خاک یا نقب زن (مثل موش کور و خرگوش) نمایندگان عنصر خاک هستند. موجودات علوی ای همچون فاون/ساتیر(موجود نیمه بز و نیمه انسان)، دیو و گورزاد (Gnome) و حوری و جن جنگلی نیز با این عنصر مرتبط هستند. مکان خاک در پنج ضلعی (پنتاگون) در سمت چپ پایین است. در چین و ژاپن عنصر زمین توسط لاک پشت، در آزتک ها با خانه، در هندو با نیلوفر آبی، در یونان با چرخ و در مسیحیت با گاو نر نشان داده می شود. حضور نماد خاک، نشان دهنده امور مالی، تجاری، پولی، خانه، فامیل و امنیت فیزیکی است. مشخص است که اطمینان مالی نیز بخشی از امنیت دنیای فیزیکی به شمار می رود. لازم به ذکر نیست که عنصر زمین، بخشی از «مادر زمین» است و به همین دلیل کاملا مرتبط با طبیعت و هر چیز که شکلی مادی داشته باشد بخشی از این طبیعت به شمار می رود.

آب
آب یکی از چهار عنصر کلاسیک یونان باستان و بسیاری دیگر فرهنگ های جهان است. آب سرد و تر طبقه بندی می شود و بنا بر نظر افلاطون، با بیست وجهی مرتبط است.

در سنتهای ویکا (شکلی از ادیان مدرن چند خدایی که به مفاهیم پیشا-مسیحی رجعت میکنند و از دید مسیحیان به جادوگری می پردازند) آب با جهت غرب، فص پاییز و رنگ آبی مرتبط است. این مفهوم گاهی با یک هلال آبی، جام، زنگ، صدف، سنگ صفیر و لاجورد، اشک و دیگهای بزرگ بازنمایی میشود. آب در علوم سری نشان دهنده هیجانات و احساسات، علم، روح و زنانگی است. در مناسک آب معمولا با ریخته شدن روی اشیای دیگر، دم کردن، جادوهای شفا بخشی، حمامهای رسمی و رها سازی اشیا در تلاطم آب، کاربرد پیدا میکند. در اندیشه تائوئیستی، آب بازنمای هوش و فرزانگی است اما حجم زیاد آن میتواند باعث مشکل شدن انتخاب و پیگیری امور شود. عنصر آب، به راحتی میتواند بر عنصر آتش فایق شود ولی خود تحت سلطه عنصر خاک است. آب به شکل رود، دریا، اقیانوس، دریاچه، فوران، مه، نوشیدنیها و باران ظاهر میشود. در میان حیوانات دلفین، فوک، لاک پشت و انواع ماهی نشان دهنده آن هستند. همچنین موجودات علوی ای همچون پری دریایی (Undine/Mermaid)، حوری دریایی (Oreade/Naiad) و اژدها و ماردریایی نیز با آب مرتبط هستند. در پنج ضلعی (پنتاگرام) مکان آب در سمت راست بالا است. در چین و ژاپن لاک پشت سیاه نماد آب است. در دین آزتکی، عصا و درهندوئیسم، یک جام خون.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٥:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢۳
comment نظرات ()

 

کوهی

نامهای دیگر: رزماری، رزمارین، اکلیل الجبل، ندی البصر، گیاه قیصر، گل عسل، رومارون.

فارسی:  اکلیل کوهی      عربی:  اکلیل الجبل      فرانسه:  Rosemary      علمی:  Rosmarinus officinalis      انگلیسی:  Romarin

گیاهی است از خانواده لابیاته Labiatae ، چندساله به صورت درختچه کوچک که ارتفاع آن یک الی دو متری همیشه سبز با شاخه های انبوه چوبی و برگهای سوزنی شکل دارد.

محل رویش آن مناطق مدیترانه است ولی در اکثر نقاط جهان منجمله ایران نیز کشت می شود. قسمت قابل استفاده گیاه، برگ و گل می باشد.

 

    ترکیب شیمیایی

حاوی یک اسانس روغنی تا 2 درصد که شامل سینئون، کافور و برندل است همچنین داری آلکالوئیدها، ساپونین و اسیدهای آلی و تانن می باشد.

 

    حکایتی از اکلیل کوهی

یونانیان برای آن مقامی والا قایل هستند و آن را علامت عشق، عروسی و مرگ میدانند. ایزابل، ملکه مجارستان در سن هفتاد و دو سالگی در اثر رماتیسم شدیدی بیمار شد و به کمک آلکولان اکلیل کوهی از این بیماری شفا یافت و به قدری چالاکی و چابکی پیدا کرد که پادشاه لهستان تقاضای ازدواج با او را کرده بود و از آن تاریخ تاکنون الکولان اکلیل کوهی را آب ملکه مجارستان لقب داده‌اند و آن را برای درمان زخمها و درد رماتیسم به کار می‌برند.

ابوعلی سینا پزشک معروف ایرانی که در سالهای 980 – 1037 م. زندگی می‌کرده است و مصرف آن را برای درمان زکام، برونشیت ونزله تجویز می‌کرد.

 

    خواص دارویی

اکلیل کوهی را در مورد درمان آسم، اختلالات برونشیت، سیاه سرفه و درد معده، درمان عوارض بحرانهای کبدی، بی خوابی، میگرن و تپش قلب می‌توان مصرف و توصیه کرد. خانمهایی که دچار قاعدگیهای دردناک هستند، یا کسانی که رماتیسم دارند از مصرف آن برای درمان خویش کمک می‌گیرند. برای سرطان، فلج، ضعف عمومی و تجدید قوی جوانی مفید است. در استعمال خارجی برای درمان رگ‌ به ‌رگ شدن اعضای بدن، دررفتگی، پیچ خوردگی عضوی از بدن استفاده می شود.

 

    طریقه مصرف

جهت بیماری های آسم، بحرانهای کبدی (معالجه تنبلی کبد و یا احتقان کبد)، میگرن و سردرد و رماتیسم و بی خوابی بیست تا سی گرم ساقه گلدار اکلیل کوهی را که خشک کرده‌اید در یک لیتر آب جوش بریزید و دوازده دقیقه آن را دم کرده و بعد آن را صاف کنید و با عسل شیرین سازید و قبل یا بعد از هر غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

طرز استفاده از اکلیل کوهی جهت رگ به رگ و پیچیدن عضو بدن و شستشوی زخمها: شصت گرم ساقه های گلدار اکلیل کوهی را که خشک کرده اید در یک لیتر آب سرد بریزید و ظرف محتوی آن را روی آتش بگذارید تا به جوش آید، بعد ظرف را از روی آتش بردارید و دوازده دقیقه دم کنید و سپس پارچه را در آن بخیسانید و آن پارچه را روی محلی از بدن که رگ به رگ شده یا پیچ خورده و درد می کند بگذارید، هر چه می توانید این ضماد را نگه دارید و هر روز دو بار این کار را بکنید تا درد آن بکلی برطرف شود.

درد رماتیسم: 100 گرم برگ خشک اکلیل را بمدت ده دقیقه در دو لیتر آب بجوشانید و آن را در آب وان حمام بریزید و در آن آب استحمام کنید و بدن خود را مالش دهید درد رماتیسم آرامش و تخفیف پیدا می کند.

 

    از دیدگاه حکمای طب سنتی  ایران

اکلیل کوهی (اکلیل الجبل) از نظر طبیعت خیلی گرم و خشک است و خوردن آن برای سرفه های رطوبتی مزمن و تنگی نفس و خفقان سرد و استسقای رزقی (زردآب در پرده صفاق شکم جمع شود) که با حرارت و عطش شدید توام نباشد و برای باز کردن گرفتگی ها، انسداد کبد، طحال، پاک کردن ریه، تحلیل بادها، تسکین درد کبد، معالجه یرقان سوداوی، خرد کردن سنگ کلیه و مثانه، ازدیاد ترشح بدن (ادرار) و حیض (خون عادت ماهانه) مفید است. ضماد آن برای تحلیل ورمهای مزمن مفید است و ضماد برگ آن از سایر اعضاء قوی تر است و اگر ضماد برگ آن را در موارد چشم درد به کار برند، درد را کاهش می دهد. مالیدن عصاره آن برای تقویت موی سر و ابرو بسیار مفید است.

مصرف دم کرده آن 20 – 5 گرم برگ یا سرشاخه گلدار آن برای چهار لیوان آب کافی است، در مواردی که نتیجه خوب گرفته شود این مقدار تا 50 گرم امکان افزایش دارد. خیس کرده 40 – 30 گرم برگ و سرشاخه‌های گلدار آن در سرکه رقیق که مدت 3- 2 روز بماند و پس از آن روزی 5 – 4 قاشق خورده شود به عنوان مدر برای ازدیاد ترشح بو و استسقاء نافع است.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است از این نظر باید با سکنجبین خورده شود، سقط کننده جنین است و زنهای باردار باید از مصرف آن پرهیز کنند، مصرف زیاد از حد مجاز آن سمی است و جانشین (بدن)آن از نظر خواص دارویی افسنتین است.

 

و در نهایت خلاصه‌ای از خواص اکلیل کوهی بشرح ذیل می باشد:
1- ضد ضعف عمومی بدن
2- ضد آسم
3- ضد تپش قلب
4- ضد روماتیسم
5- ضد نقرس
6- ادرارآور
7- ضد تشنج
8- ضد صفرا
9- ضد سوءهاضمه
10- تقویت کننده دستگاه گوارش
11- ضد سیاه سرفه
12- قاعده آور
13- ضد سردردهای سرد
14- ضد عفونی کننده و التیام بخش
15- تقویت کننده اعصاب
16- ضد ترشحات غیرطبیعی رحم

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

 

اسطوقدوس Lavender

نام های دیگر: خرام، خیر دشتی، شاهسپرم رومی، آنس الارواح، لاوند، ممسک الارواح، ضُرم، زغلیل، رزالذهب، خیری، خرام، خرامی، آلاله، آلاله تلخ، گل‌لاوند، شاه اسپرم روی.
فارسی: اسطوقدوس    فرانسه: lavande    انگلیسی: lavender    لاتین: lavande staechas

 

مشخصات گیاه

گیاهی است از تیره نعناع و از خانواده Labiatea، چند ساله به شکل بوته‌ای پر پشت و کوچک به بلندی سی تا شصت سانتیمتر و دارای ساقه‌های متعد و ساقه های آن چهار گوش که تمام قسمتهای گیاه بوی تندی می دهد.

 

ترکیب شیمیایی

اسانس روغنی، اسانس اسپیک، اترهای لینالیل و ژیلانیل، ژرانیول، پینن، سینئول، تانن، فنکن، بورنئول.

 

خواص

بقراط حکیم اسطوقدوس را به عنوان مقوی و نیرو بخش برای سیستم اعصاب تشخیص داده و عقیده داشت اسطوقدوس دارای خواص ضد تشنج، خواب آور و ضد انقباض است.

ابوعلی سینا می‌فرمایند: عطر اسطاقدوس دارای خاصیت قوی خواب کننده و مخدر است.
"اگر به جای خود مصرف شود حساسیت را کم کرده درد را تسکسین می دهد"

در قرن چهارم ژان گاوسون عالم طبیعی‌دان، اسطوقدوس را به عنوان ادرار آور قوی تشخیص داده بود که برای معالجه استسقاء(جمع شدن آب در شکم) کاملا اثر داشت.

اگر به مقدار کم مصرف شود ضد تشنج برای سیستم عصبی است ولی اگر مقدار زیاد باشد دم کرده اسطوقدوس بر عکس محرک اعصاب بوده و خواصیت خواب آوری و ادرار آور دارد.

 

نسخه های اسطوقدوس

1- معالجه انژین با گل اسطوقدوس: ده تا پنجاه گرم گل اسطوقدوس را که خشک شده باشد در یک لیتر آب جوش دم کنید و دوازده دقیقه بگذارید بماند تا دم بکشد بعد آن را صاف کنید و با عسل شیرین سازید و هر روز در فاصله غذا یک فنجان از آن بنوشید. این روش برای دردهای گلو، آنژین، ورم حنجره، گرفتگی صد، ورم لوزه‌ها و گریپ مؤثر است.

2- معالجه آسم و سیاه سرفه با گل اسطوقدوس: ده گرم گل اسطوقدوس را بای یک لیتر آب جوش در ظرفی دم کنید تا دوازده دقیقه بماند و دم بکشد و هر روز در فاصله صبحانه ناهار و شام یک فنجان از آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید.

3- درمان اختلالات عصبی با اسطوقدوس: دم کرده گل اسطوقدوس بر آرام کردن عصبانیت مؤثر است و به شما کمک خواهد کرد تا به خواب عمیقی فرو روید و خوب بخوابید. برای این کار ده گرم گل اسطوقدوس را در یک لیتر آب جوش دم کرده و هر روز دو فنجان از آن را در فاصله ناهار و شام بنوشید.

4- درمان ترشحات سفید خانمها با اسطوقدوس: پانزده گرم کل اسطوقدوس را در یک لیتر آب جوش دم کنید تا بیست دقیقه تماند، بعد آن را صاف کنید و با کمک انژکسیون مخصوص شست و شو مصرف کنید. اگر خانمها هر روز دوبار صبح وشب خود را با آن شست و شو دهند ترشحات سفید آنها قطع خواهدشد.

5- درمان اوره: بعلت خاصیت ادرار آوری آن در پایین آمدن اوره مؤثر است. طرز تهیه دم کرده مانند قسمت پایین است.

6- معالجه سرگیجه با اسطوقدوس: انواع سرگیجه را رفع کرده و برای میگرن و انواع سردردهای بلغمی و سودایی مفید است. طرز تهیه؛ ده تا پنجاه گرم گل اسطوقدوس را که خشک شده باشد در یک لیتر آب جوش دم کنید و دوازده دقیقه بگذارید بماند تا دم بکشد بعد آنرا صاف کنید با عسل شیرین و هر روز در فاصله غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

 

خواص و کاربرد از دیدگاه طب سنتی

طبیعت طبق نظر غالب حکمای طب سنتی گرم و خشک است و از نظر خواص معتقدند که محلل و باز کننده گرفتگی‌ها می‌باشد. دم کرده 5گرم از برگ و سه شاخه گلدار آن مقوی بدن و قوای دماغی و تفکر و همچنین مقوی امحاء و احشاء داخل شکم و مفرح است و برای بیماری های سینه، سرفه، ورم های نزله ای و زکام نافع است

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

افنتیمون

نام های دیگر: آفتیمون، شکوفا، دواءالجنون، صماض الارنب، کشوت

فارسی: افنتیمون    عربی: صماض الارنب    هندی: آکاسِبلْ    فرانسه: cuscute    انگلیسی: Dodder    لاتین: Cuscuta epithymum

 

مشخصات

گیاهی است پیچنده انگلی از انواع سِش، که در کتب سنتی بعنوان دواءالجنون مطرح بوده است.

 

طبیعت

گرم و خشک است و از نظر د ارویی بیشتر ساقه های نخی شکل و گل آن مصرف می‌شود. ولی در مواردی، از تخم آن نیز استفاده می‌شود.

 

خواص درمانی

1. مسهل سودا و بلغم است و ساقه های آن یا به تنهایی و یا مخلوط با بنفشه برای بیماری‌های عصبی، جنون، مالیخولیا، سردرد، کابوس، لقوه، درد مفاصل و سرطان نتایج خوبی دارد. به همین علت در بعضی کتب آن را دواءالجنون نیز می‌نامند.

2. برای اشخاص پیر و سالمند و همچنین مزاجهای سوداوی نافع است.

3. درمان انواع سردرد و سرگیجه و مالیخولیا که در نتیجه آشامیدن شراب و نوشابه های الکلی حاصل شده باشد.
نحوه مصرف: گل بنفشه، ریشه شیرین بیان، بادرنجوید، گل گاوزبان، افنتیمون با مویز جوشانده و میل شود.

4. درما ن انواع بیماریهای روانی از جمله مالیخولیا و مانیا
نحوه مصرف
: هر روز نیم مثقال افنتیمون را با نیم مثقال افنطین و نیم مثقال بومادران مخلوط کرده و دم کنید و با عسل مخلوط نموده و میل نمایید. جهت درمان مالیخولیای سوداوی مجرّب است.

نکته بسیار مهم: باید توجه داشت که در تهیة جوشانده های افنتیمون اصولاً از جوشاندن زیاد آن باید خوداری شود، خیلی کم جوش داده شود زیرا جوش زیاد خاصیت آن را کاهش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد لذا هنگامی که جوشانده آماده شد آن را در کیسه‌ای نازک کرده(مانند تی بگ) در هنگام جوشیدن داخل جوشانده کرده می‌گذاریم چند قل بزند سپس خارج می‌کنیم.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

آنغوزه

نام های دیگر: آنغوزه ـ آنغوزه هراتی ـ انگژد ـ انگژه ـ انگشت کنده ـ حلتیت ـ صمغ الانجدان

فارسی: آنغوزه    عربی: صمغ الانجدان    فرانسه: Asa foetida    انگلیسی: Stingingassa "Asafetida"    لاتین: Ferula assafoetida

 

مشخصات

صمغ زرینی است که از گیاهی به نام انجدان گرفته می‌شود و گونه‌های مختلفی دارد.

 

طبیعت

انغوزه از نظر طب سنتی گرم تر از درجه دو و خشک تر از درجه یک است.
تذکر مهم(1): آنغوزه به علت گرمی زیاد برای افراد گرم مزاج مضر و همچنین برای افرادی که ناراحتی کبدی دارند نباید استفاده شود.
تذکر مهم(2): مقدار خوراک آن حد اکثر 2گرم و حد اکثر یک هفته میل شود.

 

خواص درمانی

1. تقویت کننده معده

2. ضد رطوبتهای بلغمی

3. ضد ام الصبیان(صرع کودکان)

4. ضد عفونی کنندهء دهان و آن را روی دندان پوسیده یا در حال پوسیدن قرار دهید درد دندان را ساکت می‌کند.

5. ضد انگل و رطوبت داخل دستگاه گوارش.

6. ضد تشنج.

7. پاد زهر نیش حشرات و جانوران: مقداری صمغ را در روغن زیتون حرارت داده حل کنید و آنرا بصورت گرم گرم بر محل نیش حشرات و جانوران قرارداده جهت رفع درد، زخم و ورم آن مفید است.

8. دارویی محرک شهوت و رفع سستی قضیب؛ چنانچه مقدار بسیار کمی از صمغ انغوزه را در سوراخ قضیب نهند نعوظ تمام آورد. و چون روغن آن را بر آلت بمالند مرد و زن لذت عجیب برند.

9. درمان کزاز با انغوزه

10. باز کردن عادت ماهانه در زنان

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

اگیر ترکی

نام های دیگر: اِگِر ترکی، اَگر ترکی، اکسیر ترکی، وَج، عودالوج، بچ، وجه، ریشه سوسن، بیخ سوسن، قصب الزریره، اقدرون، کول

فارسی: اگیرترکی    عربی: وج، عودالوج    فرانسه: Acore Vrai، Roseav aromatique    انگلیسی: Sweet flag، Sweet sedge، calamus    لاتین: Acroos calamus

 

مشخصات

گیاهی است چند ساله علفی دارای ساقه زیرزمینی با بیخ ضخیم مفصل دار و گره دار که ریشکها به آن اتصال دارند و خوشبو می‌باشد. این گیاه در کنار رودخانه ها و در باتلاقها و نقاط مرطوب در اروپا بخصوص در آلزاس فرانسه، بلژیک و در آسیا، هند و ایران می‌روید. ایران؛ در بلوچستان در تپه های جلاوان دیده می شود و در محل با نام "کول " شناخته می شود.

 

ترکیب شیمیایی

اسانس فرار به مقدار 1 تا 5/3 درصد، دارای گلوکوزیدی به نام آکورین و یک آلکالوئید در اسانس روغنی معطر آن مواد کالامن، کالامنون، کالامئون و آسارون یافت می‌شود.

قسمت مورد استفاده: ریزوم (ساقه زیرزمینی) مورد استفاده است. در پائیز جمع آوری کرده و آن را پاک می‌کنند و برش طولی می‌دهند و در سایه می‌خشکانند.

 

خواص دارویی

ریزوم ها را بعنوان یک ماده معطر تلخ، تونیک، محرک، مقوی معده، از بین برنده نفخ و دارای اثر ضد نزله است. مقوی دستگاه هضم است، و چون اثر مدر و معرق دارد، مصرف آن در موارد نقرس لنفاتیسم و کم خونی و زردی، درمان بیماری لوی کمی (نوعی بیماری است که بر تعداد گلبولهای سفید خون اضافه می‌شود). برای بند آوردن خونریزی بینی و خونرریزیهای رحمی نیز استفاده می‌شود.

 

طریقه مصرف

1- از دم کرده 20 در هزار و مصرف 3 فنجان در روز قبل یا بعد از غذا

2- دم کرده یک قاشق چایخوری پودر آن در یک فنجان آب و مصرف 3 فنجان در روز

3- یک قاشق چایخوری از پودر گیاه را در یک فنجان آبجوش بریزید و بهم بزنید و به مدت یک دقیقه آن را دم کرده و روزانه 6 قاشق از این دم کرده را برای درمان بیماری لوی کمی بیاشامید.

4- یک قاشق غذاخوری از قطعات کوچک ریزوم این گیاه را در یک لیتر آب سرد ریخته و می جوشانید و می‌گذارید تا 15 دقیقه بماند و دم بکشد و درموارد فقدان اشتها و برای مصارف خارجی زخمها مصرف می‌کنند.

5- به کار بردن جوشانده آن به صورت حمامهای موضعی برای اطفال مبتلا به نرمی استخوان و به طور کلی جهت رفع التهاب و بیماریهای استخوان توصیه شده است.

6- یک قاشق غذاخوری از آن با آب گرم اثر قی آور دارد.

 

از دیدگاه حکمای طب سنتی ایران

از نظر طبیعت خیلی گرم و خشک است. خوردن آن تنها یا با مصطکی برای تنقیه و پاک کردن دماغ، فلج، خواب رفتگی اعضاء، سستی بدن و لکنت زبان مفید است. جویدن و در دهان نگه داشتن آن باعث سرعت تکلم اطفال است و اگر کم کم به اطفال داده شود برای رفع سنگینی زبان و رفع درد دندان نافع است. آشامیدن عصاره آن برای افزایش قوه حافظه، خشک کردن رطوبت دماغ و معده و پاک کردن آنها، تصفیه خون، صفرا و تسکین درد سینه، پهلو، سرفه سرد، تقویت معده، کبد سرد، تحلیل باد، نفخ معده، روده ها و طحال و خرد کردن سنگ مثانه، گرم کردن کلیه و تقویت نیروی جنسی نافع است. ضماد آن برای فلج، تشنج بلغمی، خواب رفتگی اعضاء، دردهای مفاصل و سرین و رحم، تحلیل باد و نفخ و استحکام اطحال مفید است.

روش تهیه گرد اگیر ترکی: اگیر ترکی 25 گرم ، مصطکی 25 گرم، نبات سفید 25 گرم و زنجیل 10 گرم. اینها را کوبیده و از الک ریز رد کنند و هر بار حدود 5 گرم از آن خورده شود برای موارد نامبرده شده مفید است.

تذکر: اگیر برای گرم مزاجان مضر است و اخلاط راخشک می کند و برای رفع عوارض آن باید با سکنجبین میل شود

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

اسفند

نام های دیگر: اسپند – حَرمَل – حُرمَل – سداب وحشی – سداب مزروع – فیجن – سپند

فارسی: اسفند    عربی: حَرمَل(حُرمَل)    فرانسه: Harmale    انگلیسی: Wild rve    نام علمی: Peganum harmala

 

مشخصات

گیاهی است از خانواده Zygophyllaceae و در بعضی منابع آن رادر خانواده Rutaceae قرار می‌دهند. علفی و چند ساله، ارتفاع آن کم و ظاهرا شبیه سداب است. این گیاه در مناطق مدیترانه‌ای شمال آفریقا، ترکیه، سوریه می‌روید. در ایران نیز در حاشیه کویر راه تهران قم، اصفهان، تهران، قزوین، در رستم آباد، رودبار، اطراف کرج، بوشهر، ازنا، جاده تفرش و بعضی نواحی دیگر به طور خودرو دیده می‌شود. این گیاه معمولا در اراضی بایر می روید.

قسمتهای مورد استفاده: دانه، برگ و ریشه، که البته بیشتر دانه مورد استفاده دارد.

 

ترکیبات شیمیایی

دانه اسفند دارای الکولوئیدهائی نظیر: هارمین، هارمالین، هارمالون است. هارمالین از نظر درمانی دارای اثر نیرو دهنده سیستم مرکزی اعصاب و ماده‌ای سمی است.

 

از دیدگاه حکمای طب سنتی ایران

طبیعتیش در موم گرم و در دوم خشک است. ضد انگل و خواب آور است، مدر حیض (خون عادت ماهانه) می باشد، لطیف و جالی سینه و شش از رطوبت لزج است، سستی کمر که از شهوت رانی زیاد باشد را درمان می کند، از احتلام (انزال منی) شبانه جلوگیری می نماید، مخدر است، به عنوان تب بر و برای درد معده تجویز می‌شود، انواع کرم نواری روده را از بین می‌برد، بادهای روده را تحلیل می‌برد، ترشح شیر را افزایش می دهد، مدر است، مسهل سودا و بلغم غلیظ می‌باشد بدن را گرم می کند، برای استسفا و یرقان مفید است . آشامیدن آن جهت درمان صرع و فالج و جنون و سینان و سایر امراض بارد دماغی مفید است.

طرز استفاده: هر شب موقع خواب یک قاشق چایخوری از آن را در دهان بریزید و بدون آن که دندان روی آن گذاشته شود با آب گرم میل کنید. بمدت یک هفته

 

سایر موارد استفاده از اسنفد در طب سنتی

1- اگر کسی که مبتلا به سیاتیک است پانزده شب، هر شب 5 تا 7 گرم از آن را بکوبد و بخورد سیاتیک را شفا می دهد.

2- اسفند را با تخم کتان مساوی بکوبید و با عسل مخلوط کنید و هر بار کمی بخورید برای تنگی نفس بسیار مفید است.

3- هر روز به قدر یک قاشق چایخوری از آن را بخیسانید بعد از آب درآورده بخورید. خون را تصفیه می کند، لینت می دهد.

4- هر روز صبح ناشتا یک قاشق چایخوری آن را با مقداری خاکشیر مخلوط کرده و در دهان بریزید و بدون اینکه دندان روی آن گذاشته شود بخورید، سلس البون (بی اختیاری ادرار) را درمان می کند.

5- 450 گرم از آن را با 15 کیلوگرم آب انگور بجوشانید آنقدر که 4/3 آب تبخیر شود و 4/1 باقی بماند و تا یک ماه هر روز یک فنجان از آن را بخورید، برای رفع سردرد مزمن و صرع بسیار مفید است و اگر زنی که یک بار حامله شده و دیگر حامله نمی شود سه روز متوالی از آن بخورد مجددا حامله می‌شود.

6- بخور آن برای تسکین درد دندان نافع است.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است و سردرد و حتی (استفراغ) و دل بهم خوردگی ایجاد می کند و مصلح آن رب میوه های ترش – سکنجبین – سایر ترشی ها می باشند.
مقدار خوراک اسفند از 10 – 5 گرم است و جانشین (بدل) آن از نظر خواص تخم سداب است

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

انار

نامهای دیگر: نار، رمان، الفان

عربی: رمان     فرانسه: Grenade     انگلیسی: Pomegranate     لاتین:Punccagranatum     فارسی: انار

 

مشخصات:

از خانواده Puniaceae از سرزمین ایران برخاسته، درختچه ای با شاخه های کمی تیغدار.

 

ترکیبات شیمایی:

در پوست ریشه انار چهار الکولوئید به نامهای پزودوپله تیه رین، پله تیه رین Pelletierine ایزو پله تیه رین و متیل پله تیه رین و مقدار زیادی تانن یافت می شود و دارای اثر کرم کشی و ضد ورم است.

میوه انار طبیعت سرد و تر دارد ولی قابض نیز می باشد.

 

در هر یک صد گرم آب انار:

آب 82 گرم، هیدراتهای کربن 16 گرم، سدیم 3 گرم، پروتئین 0.5 گرم، کلیسم 2 میلی گرم، پتاسیم 259 میلی گرم، مواد چرب 0.3 گرم، آهن 0.3 میلی گرم، تیامین 0.03 میلی گرم، ریبو فلاوین 0.03 میلی گرم، ویتامین C چهار میلی گرم، نیاسین 0.3 میلی گرم
در میوه انار ویتامین های B1 ، B2 ، B3 ،B6 و C چهار میلی گرم وجود دارد.

 

خواص درمانی:

انار شیرین: تولید اخلاط صالح می کند ولی نفاخ است، در گرم مزاجها موجب نعوظ می شود. ترشح ادرار را افزایش می دهد.اگر آب انار شیرین بعد از طعام خورده شود برای تصفیه خون و تقویت کبد و یرقان و خفقان و سرفه گرم و صاف شدن صدا و رفع حکه(خارش) و باز شدن رنگ صورت نافع است. اسراف در خوردن آن مضر است. غذا را در معده فاسد می کند و معده را راست می‌کند و ایجاد نفخ می کند.
اگر غنچه گل نا شکفته انار شیرین را با کمی زیره سبز سائیده باقدری آب گرم مخلوط و به اطفال شیرخوار بخورانند اسهال ساده آنان را که به سبب دندان در آوردن و عوارض ساده دیگر ایجاد شده باشد، رفع می کند. البته این کار باید چند روز تکرار شود.

انار ترش: طبیعت آن سرد و خشک است و قابض و ترشخ ادرار را زیاد می کند. حرارت معده و غلیان خون را تسکین می دهد

 

خواص کلی انار:

1. آب ترش و شیرین آن(500-250 گرم) را با حدود 100گرم شکر مخلوط کرده و خورده شود مسهل، صفرا و مقوی معده است و برای تب های صفراوی و جرب مفید است، و بار زن حامله و زردی رنگ صورت و خماری را بر طرف می کند.

2. انار ترش و شیرین را با پیه داخل آن بکوبید و با قند بجوشانید و آب آن را بنوشید، از استفراغ جلوگیری می کند. کسانی که قبل از غذا استفراغ می کنند باید قبل از غذا آن را بخورند.

3. دم کرده گلنار (گل انار) اسهال مزمن صفراوی را بر طرف می کند.

4. دم کرده گلنار به صورت قرقره برای از بردن زخمهای دهان به کار می رود.

5. برای برطرف کردن بواسیر، باید مقعد را با جوشانده پوست انار شست وشو داد.

6. جوشانده پوست ریشه انار کرم معده و روده را از بین می برد.

7. برای بر طرف کردن گلو درد و زخم گلو، جوشانده پوست انار و یا جوشانده ی برگ درخت انار را قرقره کنید.

8. اگر آب انار را با عسل مخلوط کنید و هر روز چند قطره در بینی بچکانید از رشد پولیپ در بینی جلوگیری می کند.

9. کبد را تقویت و رنگ صورت را شاداب می کند و برای صفراوی ها چاق کننده است.

10. برای براق کردن موی سر می توان با جوشانده پوست انار سر را در حمام ماساژ داده بعد از چند دقیقه آبکشی کنند.

11. برای بر طرف کردن سوختگی پوست، گل های انار را له و با روغن کنجد مخلوط کنید و این پماد را روی قسمت سوختگی بمالید.

12. هر شب کمی آب آن را با زهره گاو مخلوط کنید و در وش بچکانید کری را درمان می کند.

13. یک انار کامل را بسوزانید بعد نرم بسایید و با عسل مخلوط کنید و بر سینه و پشت ضماد کنید، سرفه ای که همراه با خون باشد را درمان می کند.

14. آن را شکافته و چند قسمت کنید و در سرکه بپزید بعد آن را بکوبید تا مثل خمیر شود سپس روی زخم بمالید.

15. یک عدد سالم و آبدار آن را در کنار آتش ملایم بپزید، بعد خوب له کرده و ضماد نمایید و رویش راببندید، چرک گوشه ناخن را بر طرف می سازد.

16. اگر داخل انار را خالی کرده و روغن گل سرخ را در آن بریزید و بر آتش ملایم بگذاریم سپس چند قطره در گوش بچکانید برای درد گوش بسیار نافع است.

17. اگر هر روز یک عدد انار سیاه بخورید سرفه های شدید و سخت وسیاه سرفه را درمان می کند.

انار سیاه: برای سیاه سرفه بسیار نافع است

رب انار:

1. رب انار ترش جهت جوش و برفک دهان که در دهان بگیرید بسیار مفیداست.

2. آن را باکمی عسل مخلوط نموده و ضماد کنید، زخم داخل بینی و سودا را درمان می کند.

3. اول معده را پاک سازید بعد رب انار شیرین و کهنه را با میل در چشم بکشید خارش گوش و زخم چشم را درمان می کند.
مصلح آن مصطکی است.

هسته انار:

1. آن را بجوشانید و آبش را بنوشید، اسهال را بند می آورد.

2. آن را همراه با پوسته انار بکوبید و ضماد کنید خارش بدن را رفع می سازد و اگزما را درمان می کند.

پیه انار: آن را بکوبید و ضماد کنید کفش زدگی و ترک خوردگی های پاشنه پا را درمان می کند.

پوست انار:

طبیعت سرد و خشک ترکیب شیمیایی آن از تانن و اسیدهای آلی

1. آب جوشانده آن قابض و مقوی است، برای معالجه اسهال ساده و اسهالی که از مسومیت باشد و اسهال خونی مفید است و از خونریزی ها مخصوصا رحم جلوگیری می کند.

2. کوبیده خشک آن را به اندازه چهار گرم با آب گرم مخلوط کنید و بخورید، کرم های معده و روده را دفع می کند.

3. یک تکه از آن را بصورت یک سکه کوچک قیچی کنید بعد سفیدی و پیه روی آن را بتراشید تا نازک شود و یک ساعت روی آبسه دندان بگذارید و بعد عوض کنید و این عمل را تکرار کنید تا سر باز کند.

4. پاشیدن گرد کوبیده خشک آن برای خشک کردن زخم مصرف می شود.

5. آن را نرم بسایید و شبها به وسیله پنبه در دهانه رحم قرار دهید. ترشحات غیر طبیعی را متوقف می سازد و به عنوان شستشو برای التیام بواسیر و رفع ترشحات سفید مفید است.

6. در آب جوشانده آن بنشینید برای قطع کردن سیلان مفرط، ترشحات عادت ماهانه و همچنین در مواردی که معقد بیرون آمده باشد و همچنین بواسیر مفید است.

7. آن را با جَفت(پوست درخت بلوط) بسایید و روی پنبه بریزید و هر شب ضماد کنید . فیستول یا بواسیر را درمان می کند.

گل انار:

1. آن را بجوشانید و هر روز آب آن را در دهان قرقره کنید، پیوره را درمان و زخمهای دهان را التیام و از خونریزی بن لثه جلوگیری می کند.

2. گل انار را با برگ بو مخلوط بپزید و بر شکم ضماد کنید، از استفراغ جلوگیری می کند.

3. آن را بپزید و خمیر کنید و ضماد کرده و استراحت کنید. این کار را هر شب ادامه دهید کفش زدگی و ترک خوردگی پاشنه پا را بر طرف می سازد.

4. در استعمال خارجی، عصاره آن با گلاب برای رفع ورم چشم، با آب بارهنگ برای زخم آلت تناسلی و با سرکه برای باد سرخ بسیار نافع است.

پوست ریشه درخت انار: 120 گرم از آن را در یک لیتر آب بیست و چهار ساعت بخیسانید. بعد ده دقیقه در همان آب بجوشانید، سپس آن را صاف کرده و هر روز سه فنجان آن را به فاصله هر نیم ساعت بنوشید. قابض و مقوی است. قند ادرار را کم کرده برای کنترل تیلس البول(ادرار) مفید است، خون را تصفیه و از خونریزی رحم جلوگیری می نماید. ضد انگل است و برای دفع کرم کدو مفید می باشد.

 

نکته1

مضرات انار: کسانی که سرد مزاج هستند نباید در خوردن انار افراط کنند زیرا معده را سست و ایجاد نفخ می کند. این گونه افراد باید انار را با زنجبیل بخورند.
جوشانده ی پوست درخت و پوست ریشه آن که برای رفع کرم بکار می رود ممکن است ایجاد سرگیجه و استفراغ کند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

انجیر

فارسی: انجیر     عربی: تین     فرانسه: Figuier     انگلیسی: Fig tree     لاتین: Ficus carica

 

ترکیب شیمایی:

در هریک صد گرم انجیر خام و خشک مواد زیر وجود دارد:

آب 3گرم، پروتئین 3/4 گرم، چربی 3/1 گرم، هیدراتهای کربن69 گرم، کلسیم 126میلی گرم، فسفر 77 میلی گرم، آهن3میلی گرم، سدیم 34 میلی گرم، پتاسیم 64 میلی گرم، تیامین 1/0 میلی گرم، ریبو فلاوین 1/0 میلی گرم، نیاسین 7/0 میلی گرم، قند، نشاسته، سلولز، آنزیم، آهک، مواد ازتی، منگنز، برم، کاروتن، و ... ویتامینهای A 80 واحد، B1, B2, B6 وجود دارد.

 

طبیعت:

گرم و تراست. و با سودایی مزاجها سازگاری بسیار خوبی دارد.

 

خواص درمانی:

1. خوردن انجیر حرارت دل(قلب) و جگر و تشنگی و عرق را تسکین می دهد.

2. انجیر دارای غدائیت بوده، طبع را لینت داده، مسهل ملایم می باشد.

3. انجیر قوه عصبی را ضعیف کرده، حرارت قلب را فرونشانده مانع غیظ و غضب می شود.

4. انجیر زود از معده گذشته بدن را چاق می کند و خوردن انجیر با اتیسون که چهل روز صبح بخورند در چاق کرده بدن های لاغر بیعدیل می باشد.

5. خوردن انجیر گیر، بند و یبوست جگر را دفع کرده ورم طحال و ورم بواسیر را فرو می نشاند.

6. انجیر شاش بند و ضعف مثانه را سودمند بوده، خفقان دل، سرفه، تنگ نفس، درد سینه و خشکی مری و ریه و قصبه سینه را رفع می کند.

7. انجیر را با گردو بخورند رفع ضرر زهر و سم نموده، سم خورده را کمک به بهبود می دهد. خوردن انجیر با بادام و پسته بهترین تنقلات بدن های ضعیف می باشد.

8. انجیر عقل و جوهر دماغ را زیاد می کند و غذای مورد علاقه فلاسفه بوده است.

9. افرادی که عادت به قولنج دارند و شکم دردهای سخت می گیرند و دارای یبوست نیز هستند(قولنج: شکم دردی که از گیر و سنگینی حاصل شده باشد).

10. هر شب شش دانه از آن را قاچ قاچ کنید و در آب نیمگرم بخیسانید و صبح ناشتا بخورید یبوست و ورم طحال و پروستات را درمان می کند.

11. خشک آن را در شیر بپزید و آن شیر را در دهان مزه مزه و قرقره کنید، آبسه دندان و ورم لثه راتحلیل می برد، ورمهای حلق و گلو درد کهنه و مزمن را درمان می کند(یک مشت انجیر خشک در یک لیتر شیر).

12. خشک آن را بسوزانید و سوخته آن را با کمی روغن بر سر خضاب کنید موهای سفید را مشکی می کند.

13. آن را له کنید با کمی عسل بصورت ضماد مصرف کنید لک و پیس و کبود شدگی زیر چشم را درمان می کند.

14. ضماد انجیر که آن را با زاج کوبیده ساخته باشند جهت زخم پا و مالیدن آن با خردل جهت خارش گوش و مالیدن مکرر آن با بوره ی ارمنی(نوعی نمک) لک و پیس و لکه های سیاه و بدرنگی پوست را بر طرف می کند.

15. چون انجیر را با آرد جو کوبیده ضماد کنند و بگذارند، ورم پشت گوش را رفع و دمل را باز می کند. چون با پوست انار آنرا کوبیده بگذارند، عضو سست شده و از کارافتاده را نیرو می آورد.

16. آب انجیر که با شنبلیله در آب جوش دم کنید و بخورید برای درمان خشونت سینه و در سینه و سرفه بسیار نافع است.

17. آب پخته و انجیر با سداب و اینسون باد شکن قوی بوده و گیر و بستگی معده و روده را باز می کند.

18. خاکستر سوزانده ی انجیر در سفید کرده دندان بی مانند و مقوی لثه و قاطع خونریزی آن می باشد.

19. مرهم انجیر: آنرا پخته با روغن موم، که موم را در روغن کنجد یا بادام یا روغن خوراکی ذوب کرده باشند، خمیر کرده بمالند، ترکیدگی هر نقطه از بدن که از سرما شده باشد علاج و چون همین ترکیب را رقیق تر کنند دل پیچه و درد روده را برطرف گرداند.

20. ضماد انجیر فارس که با سرکه و نمک آنرا کوبیده بگذارند زخمهای آبدار را خشک و زخم جای دندان سگ ها را بهبود می بخشد.

21. چون پخته انجیر کال را با برگ خشخاش کوبیده بگذارند استخوان ریزه را که در میان زخم مانده باشد بیرون می آورد.

22. شیره ی انجیر مسهل قوی و خوردن زیاد آن خطرناک می باشد. گشوده را قبض و هر بسته را باز می کند.

23. برداشتن انجیر فارس با زرده تخم مرغ که کوبیده، زنان در پارچه نازک بخود برگیرند باعث باز شدن حیض و بیرون آمدن جنین می شود و رحم را از کثافات پاک می سازد.

24. ضماد کوبیده فارس با تخم شنبلیله جهت نقرس سرد و با آرد جو پاک کننده جراحت سودای زخم شده و مالیدن آن بر موضع لک و پیس(برص، بهق) و مثل آن، آنرا همرنگ و تمیز گرداند.

25. سائیده انجیر فارس جهت قطع زگیل(ثالیل) مفید است.

26. انجیر فارس کوبیده را با آب جوشانده ی پوست سبز کرده خمیر کنید و شیافهایی دست کنید و شبی یک عدد شیاف نمایید. بواسیر دکمه ای و بواسیر بادی و بواسیر خونی را درمان کند.

27. شیره ی درخت انجیر را پای دندان تزریق کنید عصب را می کشد.

28. شیره انجیر را بر روی زگیل، میخچه و کک مک و خال گوشتی هر روز 3 بار بمالید و تا بهبودی کامل ادامه دهید.

29. چون برگ خشک انجیر را سائیده با سرکه آمیخته بمالید زبری و خشونت پوست را برطرف و مالیدن آن با آب بر سر جلوگیری از ریختن موی سر می کند.

30. مالیدن یا بستن پخته برگ انجیر تقویت استخوان ضرب دیده می کند.

31. پوست شاخه های جوان انجیر و تازه آن را بکنید و بجوشانید و آبش را بنوشید، اسهال ساده و اسهال خونی را درمان می کند.

فی الجمله تمام اعضای انجیر خاصه خود آن را خواصی در غش و جنون و سردرد، وسواس و کندی ذهن می باشد، مانند اینکه چون هر روز مشتی انجیر در سرکه خیسانده و روز دیگر پنج دانه از آن بخورند و از آن کوبیده بر محل طحال بمالند باعث رفع ورم و درد و رنج طحال می شود.

نکته: زیاد خوردن آن مخصوصاً در گرم مزاجها مضر جگر، خاصه جگرهای ضعیف می باشد، و رفع ضرر آن گردو و پونه و سنکجبین است.

 

بسیاری از مادران صبحها به فرزندانشان انجیر می دهند تا باهوش شوند. چه بسیار کسانی هستند که در زمستان انجیر خیسانده و برای اشتها به کودکان می خورانند.

[دانش امروز به همه این مطالب صحه می گذارد زیرا فسفر زیاد باعث پرورش هوش و حافظه و پتاسیم برای کم خونی و بی اشتهایی، داشتن آهن و کلسیم و ویتامین A, B ,PP, B6 و در ویتامین C نشان از اهیمت این گیاه می باشد].

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۳
comment نظرات ()

 

هر غذایی در طب سنتی دارای یک یا چند مصلح میباشد .منظور از مصلح یعنی یک نوعی ماده ی غذایی یا گیاه دارویی که مصرف آن به همراه غذاهای مورد نظر . در اصلاح و تدیل عوارض جانبی احتمالی آن غذا موثر خواهد بود و هضم غذا را بهتر خواهد کرد  وخواص وفواید غذا وجذب غذا را در بدن و ارگانهای مربوط مضاعف خواهد کرد. در تغذیه سنتی ایرانیان مصرف مصلحات به طور کامل مراعات میشده است و تقریبا غذایی و میوه هایی یافت نمیشود که بدون مصلحات مصرف شود.مثلا کاهو وسکنجبین .خیار با نعناع و گل سرخ. ماست با شیره. برنج با زیره سیاه .دوغ با کاکوتی. وآویشن.چای با آبلیمو.تخم مرغ با دارچین .ارده با شیره انگور. عدسی با گلپر.آش جو با فلفل سیاه..آبگوشت باپیاز .کباب با سماق. ماهی با گردو و فلفل سیاه وسیر..........مصرف میشده است. امروزه تقریبا مصرف این مصلحات با غذاها کنار گذاشته شده است که سبب کاهش کم وکیف جذب و هضم غذا خواهد بود.مصرف هندوانه و خربزه و طالبی و انگور به همراه غذاها سو ء هاظمه و اخلاط فاسد تولید میکند .تنها میوه ای که همراه غذا مجاز به مصرف است انار و زیتون است و جالب است بدانیم مصرف انار وزیتون به تنهایی از دیدگاه حکمای طب سنتی مضر است.به طور کلی میوه ها بهتر است تنها مصرف شود

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٢:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢
comment نظرات ()