علایم مزاجهای چهارگانه و انتخاب غذا.حجامت.زالو درمانی.

اموزشی و بهداشتی و سلامتی

 

سوختگی

سوختگی بر چند قسم است، بعضی خفیف و بعضی خطیر و مهلک است و کلیةً آنها را برحسب آنکه منحصر به حُمرَتِ جلد یا طاوَل و یا موتِ جلد و انساج تحتانی باشد، به سه درجه منقسم نموده‌اند:

 

درجة اوّل که حُمرتِ ساده باشد

جلد، قرمز و وَجَع و سوزش شدید است ولی در صورتی‌که وسعت سوختگی زیاد نباشد، بدون خطر و اگر چنان باشد ممکن است حُمّی و هذیان هم اضافه شود.

علاج این درجه، تبرید به وساطت وضع مکرّر مِندیل آب خالص بسیار سرد یا مخلوط با سرکه و یا «آب سفید» است(«سواَسِنات دُوپلُن» مایع یک جزء، 49 جزء، مخلوط کرده آب سفید حاصل شود و در وقت ضرورت دستمالی در آن خیسانیده به روی سوختگی گذارند). و اگر سوختگی در پا یا دست باشد مدتی آن را در ظرف پر از آب سردی گذارده، گاه‌گاهی آبش را عوض کنند. و اگر سوختگی به درجه‌ای وسیع باشد که تبرید با ماء بارد، مورث سرماخوردگی شود، ورقة نازکی پنبه محلوج به روی عضو مَؤُف گذارده، با نواری که چندان فشار ندهد به روی آن بپیچند و این بهترین معالجه [است] و در تخفیف وَجَع کفایت می‌کند و پس از دوازده تا چهل و هشت ساعت هم به‌کلی مریض شفا یابد.

 


درجه دویّم که جلد طاول می‌کند

آفت، عمیق و جلد، مرده و طاول‌های ممتلی از مایع شفاف یا خون‌آلودی در سطح جلد آشکار گردند. وَجَع بسیار سخت، و اگر اتفاقاً یکی از حباب‌ها شکافته شود و زخم آزاد ماند درد، ضِعف گردد و اگر زخم وسعت هم داشته باشد، «حُمّی» و «قُشَعریره» و سایر علایم ظاهر گردند. در این حالت، نهایت احتیاط را در بیرون آوردن لباس کرده و اگر ضرورت پیدا کند با مِقراض لباس را بریده، بیرون کنند تا آنکه به پوست طاول‌ها نخورده و بدان‌ها التصاقی پیدا نکند.

اوّل تدبیری که در این درجه باید نمود سوراخ کردن طاول‌ها با سوزن و بیرون آوردن تمام مایع جوف آنها است و اگر اتفاقاً یکی از آنها پاره شد کمال مراعات را به‌جای آورند که قطعات پوست به روی زخم بیفتد و زخم بدان واسطه مستور شده، با هوا مجاورت پیدا نکند؛ چه مجاورتش مورث بطوء تَنَدُّب و شدّت وَجَع می‌گردد. پس از اتمام این کار، تمام قطعة سوخته شده را با ورقة پنبه محلوجی که یک وجب ضخامت داشته باشد، مستور کرده با نواری محکم ببندند و هر صبح نوار را باز کرده، بدون آنکه پنبه اوّلی را بردارند قدری پنبه محلوج بیفزایند تا مایعی که از پنبه اوّل تجاوز نموده است مجذوب ورقه دویم گردد و تا پانزده روز این ترتیب را معمول دارند بدون آنکه جراحت را مکشوف نمایند؛ همین که این زمان به آخِر رسید تمام پنبه‌ها را برداشته، در زیر آنها جلد را به کمال سلامتی یابند.

 

درجه سیّم، موت بعض یا تمام عضو و حصول خشک ریشه است

در این صورت اثر مادّة محرّقه و مُکویّه، به درجه‌ای قوی یا طویل بوده که اسبابِ اماتة جلد و انساجِ تحت آن و عضلات و اوعیه و غیره شده و این اجزاء مرده گاهی سیاه و خشک و بعضی اوقات خاکستری و نرمـند. وَجَع، در ابتدا تقریباً معدوم، ولی پس از چند روز که بدن شروع به انفصال از اجزاء مرده نمود شروع شود.

در این درجه، مداخله طبیب ناگزیر می‌باشد و فقط کاری که قبل از آن باید نمود ترطیب با ماء بارد است برای تسکین وَجَع، و اگر ورود طبیب به طول انجامید ضماد سردی از «بَزرک» ساخته، به اعضای مَؤُفه بیندازند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۳:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱۸
comment نظرات ()