علایم مزاجهای چهارگانه و انتخاب غذا.حجامت.زالو درمانی.

اموزشی و بهداشتی و سلامتی

 

بیماری ربطی به غذا ندارد؟ آیا افرادی که مبتلا به بیماری صرع هستند، می توانند
مرتب ماهی و ماست میل کنند؟ آیا بیمار با این نوع تغذیه خود را به ورطه ی هلاکت و
خودکشی نمی کشاند؟ کسانی که معتقدند بیماری ها ارتباطی با نوع غذای مصرفی انسان
ندارد، آیا می توانند مسؤولیت و پیامدهای این کار را به عهده بگیرند؟ (دقت
شود.)

          غذاهایی مانند: سرخ کردنی، شیرینی جات قنادی، انواع چاشنی ها،
مانند: سس، رب و امثال آن ها موجب می گردد که خلط صفرا زیاد شود. با زیاد شدن صفرا،
علائمی که پیش از این در مورد غلبه ی صفرا ذکر شد به سراغ شخص می آید و همان حالت
ها در فرد بروز می کند. اشخاصی که از نمک زیاد و یا از غذاهای نمک سود، مانند: پنیر
زیاد و ماهی شور و یا گوشت گاو پیر و غذاهای مانده و بیات استفاده می کنند، خلط
سودا در آنان غلبه می کند که به عوارض آن اشاره شد. و یا افرادی که علاقه ی زیادی
به خوردن لبنیات از جمله: ماست و دوغ دارند و یا بیش تر از ترشی جات سرکه استفاده
می کنند،‌خلط بلغم در آنان غلبه کرده و بلغمی مزاج می شوند. که نتیجه ی آن بروز
عوارضی است که خصوصیات آن را قبلا متذکر شدم. و یا آن گروه زیادی از مردم که همه
چیز را بدون حساب و کتاب مصرف می کنند و برنامه ی غذایی خاصی در زندگی ندارند،
سرانجام دچار غلبه ی خون شده و دموی مزاج می شوند.

          ممکن است که این سوال در ذهن خوانندگان عزیز پیش آید که پس چه
باید خورد؟ در پاسخ به این سوال، در صفحات آینده بحث مفصلی را عنوان خواهم کرد که
با مطالعه ی مفید و عمل به آن، خود به این نکته ی مهم پی خواهید برد که با تغذیه ی
سالم و مناسب بسیاری از بیماری ها عارض نمی شوند و می توان ان شاء الله از سلامت و
نشاط کافی بهره مند بود. البته این امر زمانی محقق خواهد شد که مواردی را که می
خوانید در زندگی روزمره ی خویش به کار ببندید و تنها در این صورت است که می توانید
نتیجه ی آن را به چشم خود ببینید و به اثرات معجزه آسای غذاها پی ببرید،‌و نیز
بدانید که غذای انسان همان داروی او است.

          خلاصه ی کلام آن که اولا مزاج انسان به نوع غذایی که مصرف می
کند بستگی دارد. پس قبل از هر چیز انسان باید بداند که غذای مناسب او چیست؟ از کجا
و چگونه باید آن را تهیه و طبخ کند؟ و چگونه و به چه شکلی باید آن را مصرف نماید.
ثانیا طبع انسان ها تغییر ناپذیر است و اگر هم تغییری در آن رخ دهد، این امر در
زمانی طولانی انجام می شود. تغییرات اصلی در اخلاط اربعه یا مزاج انسان است. سلامتی
انسان نیز در گروه تعادل اخلاط اربعه یا مزاج است و به هم خوردن این تعادل موجب
بروز انواع بیماری ها می شود. عدم تعادل مزاج در مراحل اولیه و قبل از آن که به
مرحله ی حاد برسند،‌حتی در آزمایشگاه های تشخیص طبی نیز قابل تشخیص نیست.

          بنابراین، بهترین و عاقلانه ترین روش برای تامین سلامتی خود
این است که خود، پزشک خود باشیم و همان گونه که خداوند متعال در قرآن کریم می
فرماید به دقت در غذای خود بنگریم تا مساله ای برایمان پیش نیاید (ر.ک. به سوره ی
عبس، آیه ی 24). نتیجه: پس بهتر است برای سلامتی خود اول جسم و تن خود و پس
از آن، غذاهای مناسب را بشناسیم و سپس چگونگی تغذیه ی صحیح را فرا گیریم و به کار
بندیم و در نهایت،‌تا زمانی که زنده هستیم و خداوند به ما عمر عطا می کند،‌با
سلامتی و نشاط زندگی کنیم؛ زیرا هیچ نعمتی بالاتر از نعمت سلامتی نیست. مفهوم این
جمله را کسی بهتر درک می کند که به بیماری گرفتار شده باشد. به امید آن روزی که همه
ی انسان ها این شناخت را پیدا کنند و در صحت و سلامت کامل زندگی نمایند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری ; ٧:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/۸
comment نظرات ()